شترمرغ ها از نگاه علمی – بخش دوم

شترمرغ ها از نگاه علمی – بخش دوم

* اسکلت

ادامه مقاله شترمرغ ها از نگاه علمی – بخش اول مقاله : برخی از استخوان های اسکلتی به وسیله کیسه های هوا مورد حمله قرار میگیرند. یک مورد قابل توجه کیسه ران بزرگی است که استخوان ران را برای جایگزینی مغز استخوان کل بدنه مورد حمله قرار میدهد.

 

* جمجمه

توصیف و بحث جزئی تر استخوان شناسی جمجمه شترمرغ در این بخش اورده شده است. جمجمه شترمرغ مشخصه پرندگان است و اگرچه paleognathiC است، اما پرهای سری (جمجمه ای) بسیاری وجود دارد که ارتباط با دیگر پرندگان paleognathic و neagnathi C، neotenic دارد. در مقایسه با دیگر پرندگان، شکاف جمجمه برای زمان قابل توجهی بعد از جوجه دراوری باز باقی میماند.

جمجمه شامل کاسه سر و صورت است. از منظر (دید) پهلویی (ونترال) و پشتی (دور سال) جمجمه به شکل مثلث است که رأس در نوک منقار و پایه در استخوان پس سر قرار دارد. کره های بزرگ چشم استخوان را در عمق حدقه استخوانی به طرف یک صفحه نازک در وسط به نام تیغه داخل حدقه ای، 9 .3 میان لبه پشتی که اعصاب مختلفی ظاهر می شوند، فشرده می کند. حفرههای بطنی مجرا، تنها قسمت قوزک مانند پس سری را برای اتصال یا مفصل شدن با اولین مهره گردنی قرار دارد.

 

شترمرغ ها از نگاه علمی
شترمرغ ها از نگاه علمی

 

سطح پشتی برآمدگی شیارهایی دارد که بخش بالایی آن را به دو قسمت تقسیم می کند. قسمت پهلویی برآمدگی زائده قوزک مانند (برآمده ای) برای پیوستن ماهیچه می باشد. مجاری حساس بیرونی در جلوی زائدههای برآمده قرار می گیرند. دستگاه اhyobranchia شامل سه بخش مرکزی و چهار بخش خلفی- پهلویی است. از جلو به عقب قسمتهای مرکزی عبارتند از  entOglOSSm، baSibranchid  شاخصه های اصلی جلویی و شاخه های اصلی پشتی. EntOglOSSm شاخه های اصلی زبان را حمایت می کنند، در حالی که شاخه های پشتی به حنجره متصل هستند. در برآمدگی خلفی-جانبی شامل دو بخش است که هر کدام بخش هایی را از سطح جلویی جمجمه به صورت معلق در میآورند. اولین قسمت CeratobramChid، به شاخه های اصلی جلویی و پشتی متصل است که قسمت دوم غضروفی و به جمجمه متصل است.

 

* ستون فقرات

تعداد مهره ها در هر بخش از ستون فقرات به علت ترکیب شدن با یکدیگر و با لگن به سختی تعیین می شود. براساس مطالب (1874) miVart، ۵۶ (بین ۵۴ تا ۵۷) مهره در شترمرغ وجود دارد و در امو ۵۵، ۵۹ در CaSSOWary و ۵۱ در rhea میباشد. mivart (۱۸۷۴) مهرهها را به ۱۷ مهره گردنی (بدون احتساب دنده ها)، سه مهره پشتی گردنی (متصل به دنده هایی که به جناغ نمی رسند)، ۵ مهره سینه ای (متصل به دنده هایی که به جناغ میرسند)، دو تا سه مهره پشتی کمری (دندههایی که به جناغ نمی رسند را نگه می دارند)، ۸ مهره کمری که با یکدیگر ترکیب شدهاند، سه مهره استخوان خاجی، ۸ مهره خاجی -خلفی و ۸ تا ۹ مهره خلفی. محققین و دانشمندان تاکنون فقط سه بخش مهرهای را تشخیص دادند که عبارتند از: مهره های گردنی (۱۹=n)، سینه ای (۲۹) و پشتی (۸). هر مهره شامل یک بدنه با سطوح مفصلی قدامی و پشتی، یک قوس با زواید مفصلی جلویی و پشتی و زواید عرضی است. توسعه بخش های مختلف در میان مهره ها تفاوت دارد

 

مهره های گردنی از جلو به عقب بزرگتر می شوند. ۱۷ مهره اول گردنی در پایه ی زوائد عرضی، منافذ عرضی بزرگی دارد. منافذ مهره اطلس ممکن است به سمت شکم باز باشد. اولین ۵ مهره سینهای جدا بوده و دندههای مهرهای را نگه می دارند. بقیه مهرههای سینه ای به طور گستردهای با یکدیگر و نیز لگن خاصره ترکیب شده که یک استخوان خاجی (SynSaCrun) را تشکیل می دهد. مهره های پشتی به صورت جداگانه و بدون pygOStylus باقی می مانند. برای مقایسه زیاد و جزئیات توصیفی ستون مهرهها مطالب miVart (۱۸۷۷ و ۱۸۷۴)، VirchOW (۱۹۱۵) و baunel و همکاران (۱۹۹۳) را ببینید.

 

شترمرغ ها از نگاه علمی - گله شترمرغ
شترمرغ ها از نگاه علمی – گله شترمرغ

 

* دنده ها و جناغ

در ادامه مقاله شترمرغ ها از نگاه علمی  دنده ها شامل ۲ سری مهرهای و جناغی می باشد. دنده های مهرهای هم از نظر تعداد و هم اندازه بهتر توسعه یافته اند که در دو یا سه مهره گردنی آخر و ۷ یا ۸ مهره سینه ای اول وجود دارند. تقریبا هر دنده یک سر دارد که با بدنه مهرهای و یک برجستگی که با زواید عرضی مهره مفصل می شود. انتهای دیستال ۵ دنده سینه ای اول با انتهای آزاد دندههای جناغی مرتبط هستند. این دندهها تقریبا از نظر طول برابرند. دنده های سینه ۴-۲ زواید قلاب دار را در طول لبه پشتی شان نگه می دارند. دنده های جناغی مشابه دنده های مهرهای هستند، اما به طور کلی کوتاه ترند و با جناغ مفصل می شوند. طول آنها از جلو به عقب در طول ردیف افزایش مییابد، آخرین آن به میزان مهره ی قرینه ای (مشابه آن) بلند است. در  ratitها جناغ صاف و بدون صفحه جناغی است. جناغ شترمرغ تا حدی بیضوی و بشقابی شکل است که تقریبا به صورت عمودی در طول محور بدن قرار دارد و سطح معقر آن رو به سمت عقب می باشد.

در تحقیقات نشان داده شده است که جناغ پرندگان ماده نسبت به پرندگان نر بلند، اما باریک تر است. لبه قدامی جناغ یک شیار برای مفصل شدن با استخوان غرابی دارد. لبه جانبی برای اتصال یک زائده قدامی – جانبی دارد. در سمت پشتی زائده، طول لبه پشتی، سطوح مفصلی برای دنده های جناغی قرار دارد. سمت پشتی یک ستونک عضلانی جانبی به نسبت بلند دارد.

 

کلمات مرتبط : جناغ شترمرغ ، ستون فقرات شترمرغ ، جمجمه شترمرغ ، اسکلت شترمرغ

Related Posts

شترمرغ های نر و شترمرغ های ماده از نگاه علمی – بخش سیزدهم
شترمرغهای نر و ماده از نگاه علمی – بخش دهم
شترمرغ نر و ماده از نگاه علمی – بخش نهم
شترمرغ نر و شتر مرغ ماده از نگاه علمی – بخش هشتم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *