شترمرغ نر و ماده از نگاه علمی – بخش چهارم

شترمرغ نر و ماده از نگاه علمی

ادامه مقاله شترمرغ نر و ماده از نگاه علمی – بخش سوم : استخوان شرمگاهی بلند، باریک و S شکل است و تقریبا ۶۴۰mm طول دارد و در طرف قدامی با ایلئوم برای شرکت در تشکیل استابلوم (حفره لگنی) ترکیب می شود. در سمت عقبی، استخوان شرمگاهی به سمت شکمی میانی خمیده شده است تا با استخوان شرمگاهی طرف مقابل ترکیب شده و یک مفصل نیمه متحرک لگنی را تشکیل دهد که گمان میرود فشار شکمی را هنگام خواب پرنده کاهش می دهد.

لبه ی جلویی – شکمی استخوان شرمگاهی یک برجستگی بزرگ بی ثبات را تشکیل میدهد. یک صفحه کوچک استخوانی به سطح شکمی نزدیک به خط میانی شرمگاهی متصل است.

اشیوم یک استخوان بلند و نازک است که در طرف پشتی خط میانی شرمگاهی قرار دارد و اندازه طول آن تقریبا ۳۸۰ میلیمتر است. در سمت قدامی با ایلئوم برای شرکت در تشکیل استابلوم ترکیب شده است. همچنین در دو ناحیه، یکی در سمت قدامی و دیگری در سمت عقبی ترکیب شده که دو سوراخ بین دو استخوان ایجاد می کند. سوراخ جلویی (منفذ مسدودکننده) در جهت عقبی شکمی استابلوم قرار دارد ، سوراخ عقبی بزرگتر ، دریچه ورکی – شرمگاهی است.

 

شترمرغ نر و ماده از نگاه علمی
شترمرغ نر و ماده از نگاه علمی

 

اعضاsی لگنی

اعضای لگنی شامل استخوان ران، کشکک، مفصل درشتنی، نازکنی متاتارسوس و انگشتان می باشد . استخوان ران نسبتا کوتاه، اما استخوان کلفتی است که طول آن حدود ۳۰۰ میلیمتر است. تقریبا یک سر، یک گردن و trOChante بلندی دارد. سر استخوان ران برای مفصل شدن l استابلوم گرد شده است و تو رفتگی عمیقی برای مفصل شدن با لیگامنت بزرگ دارد. trOChanter استخوان رانی در سطح برابری از سر قرار دارد و سطح مفصلی بلندی در امتداد لبه پشتی میانی برای مفصل شدن با anterOChanter ایلئوم دارد. تصور می شود که این مفصل شکمی – میانی trOChanter وجود دارند.

بدنه ی استخوان ران در مقطع عرضی بیضوی است و تعدادی برآمدگی و برجستگی برای اتصال به عضلات دارد. در سمت دیستال، بدنه برای تشکیل دو برجستگی بیرونی برای انتقال عضله و لیگامنت و دو برجستگی برای مفصل شدن با درشتنی، عریض شده است. برجستگیهای قدامی برجستگی جانبی کوچک است. کشکک استخوان بزرگ و صافی با سطح مفصلی میانی و جانبی است. کشکک دوم در سمت دیستال کشکک قرار دارد.

 

در ادامه مقاله شترمرغ نر و ماده از نگاه علمی مفصل درشتنی به وسیله ترکیب درشت نی و ردیف پروکسیمال استخوانهای مچ پایی تشکیل می شود. در ۵۰ میلیمتری طول آن تقریبا دو برابر طول ران است. انتهای پروکسیمال پهن و صاف است که قوزک های جانبی و صافی را برای مفصل شدن با قوزک های ران در بر میگیرد. دو سطح مفصلی به وسیله ی یک ناحیه ی داخل مفصلی برای اتصال لیگامنت ها جدا شده اند. بخش قوامی انتهای پروکسیمال به طور گسترده ای توسعه یافته و لبه ی بزرگی را تشکیل میدهد که انتهای پروکسیمال برای تشکیل ستیغ جانبی و میانی ساق پا تقسیم می شود. سطح خلفی محور درشت نیمچ پایی صاف شده است و سطح قدامی گرد است. انتهای دیستال برای تشکیل قوزک های جانبی و میانی جهت مفصل شدن با مفصل مچ پایی کف پایی گسترده شده است. قوزک های جانبی و میانی به وسیله ی شیار مفصلی پهن جدا شده اند (شیار غضروفی درشت نی). قوزک های (epicOndy) جانبی و میانی نسبتا کوچکی برای اتصال لیگامنت ها در سمت پروکسیمال قوزک های ارتباط دهنده وجود دارد. نازک نی از درشت نی کوتاهتر است و طول آن حدود ۴۰۰ میلیمتر میباشد. در قسمت پروکسیمال سر بزرگ نازک نی به قوزک جانبی درشت نی مچ پایی متصل است و دو سطح مفصلی را برای مفصل شدن با برآمدگی جانبی و برآمدگی های ران در بر می گیرد. محور ناز کانی در نقطهای مخروطی شده و به انتهای پروکسیمال درشتنی- مچ پایی متصل می شود. مچ پایی – کف پایی به وسیله ی ترکیب ردیف دیستال استخوانهای مچ پایین، و دومین، سومین و چهارمین استخوان کفپایی تشکیل می شود. در اوایل جنینی تمام پنج استخوان کف پایی وجود دارند. انتهای پروکسیمال حامل برآمدگیهای مفصلی جانبی است. یک برآمدگی واحد، هیپوتارسوس، بر روی سطح خلفی آن وجود دارد. در سمت میانی هیپوتارسوس یک شیار واحد برای عبور تاندون ها دیده می شود. در سمت قدامی انتهای پروکسیمال یک شیار سطحی برای عبور تاندون ها وجود دارد. درست در سمت دیستال برآمدگیها، بر روی سطح پشتی مچ پایی کف پایی، یک فرورفتگی بزرگ و عمیق به نام گودی infraCandylar پشتی است که شامل دو کانال بوده و به سطح کف پایی استخوان باز می شود. پیرامون محور مچ پایی کف پایی دارای لبه ای است که ادامه ی هیپوتارسوس می باشد. انتهای دیستال سه قرقره، یک استخوان رشد نکرده ی میانی، یک استخوان بزرگ مرکزی و یک استخوان کوچکتر جانبی است که با انگشتان اول مفصل می شود.

 

شترمرغ نر و ماده از نگاه علمی - بچه شترمرغ - بچه شترمرغ
شترمرغ نر و ماده از نگاه علمی – بچه شترمرغ – بچه شترمرغ

 

به طور کلی دو انگشت قابل مشاهده وجود دارد، گرچه گزارشهایی از شترمرغ های سه پنجه ای وجود دارد. نشان داد که تعداد پنجه هایی که در شترمرغ وجود دارد مشابه Chea، CaSSaWary است (سه پنجه) هرچند که در شترمرغ پنجه میانی رشد نکرده و کاملا با پوست پوشیده شده است. کالبدشکافی تعداد زیادی از پاها نشان میدهد که بقایای پنجه میانی در بیشتر نمونه ها وجود دارد. در برخی، انگشتان به خوبی تکامل یافته و در برخی دیگر فقط رشتههای فیبروزی یافت می شود. پنجه میانی معرف انگشت دوم پنجه اصلی، انگشت سوم و پنجه کوچکتر خارجی انگشت چهارم می باشد. انگشت دوم، سه، انگشت سوم، چهار و انگشت چهارم، پنج استخوان اصلی دارند. استخوانهای دیستال انگشتان سوم و چهارم، پنجه ای شکلند.

 

کلمات مرتبط : جوجه کشی ، جوجه گیری ، شترمرغ ، شترمرغ ماده ، بچه شترمرغ ، جوجه شترمرغ ، پنجه شترمرغ ، کتاب پرورش شترمرغ

Related Posts

شترمرغ نر و شترمرغ ماده از نگاه علمی – بخش هفتم
شترمرغ نر – ماده از نگاه علمی – بخش ششم
شترمرغ نر و ماده از نگاه علمی – بخش پنجم
شتر مرغ ها از نگاه علمی – بخش سوم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *